നിള (കവിത)
പറയും കഥകള് മണല് തിട്ടപോലുമീ
കഥനത്തിന് നിഴല് വീണ കഴിഞ്ഞകാലം
ഒഴുകുന്നു നിളയിന്നും തെളിവാര്ന്ന ജലത്തിന്ടെ
അടിത്തട്ടിലൊളിക്കുന്ന നിണമകറ്റാന്
ഒരുനാളില് ഒരുപിടി മനുജാതിയിത്തീരെ
പിടയുന്ന ഉടല് വിടാന് കിണഞ്ഞതോര്ത്തു
ഒഴുകുന്നു പുഴയിന്നും കരള് വിങ്ങി വേദനയാല്
കനലാകും ഓര്മ്മയെ കടലിലാക്കാന്
പുതുമനയിലമ്മതന് ഇടനെഞ്ചുപൊട്ടുന്നു
കണ്തടം ഇന്നും നിളയെനിറക്കുന്നു
നിണം വീഴ്ത്തി ആരുടെയൊ നിഴലായ ജന്മങ്ങള്
നിലനില്പ്പിനൊരുതുണതേടാന് കഴിയാത്തോര്
അമ്മിഞ്ഞനല്കിയ അമ്മ തന്മകനായി
അവസാന അന്നം പകുത്തുനല്കി
വിറയാര്ന്ന കരമന്നു ശിരസ്സില് പതിച്ചപ്പോള്
നിറയുമാമിഴിയിലും ഒരുനിളയൊഴുകി
തുടരുന്നു മാമാങ്കം ഇന്നും തിളക്കുന്ന
നിണമുള്ള യൌവ്വനം പേറുന്ന പുതുമനയില്
ഒരുനാളില് ഉയരുമാകാറ്റില് നിലംപറ്റും മേല്ക്കോയ്മ
തകരും അരുതാത്ത കറതീര്ക്കും ആചാരം
കവിത നന്നായിട്ടുണ്ട്..
ReplyDelete