01 October 2009

പതനം (കവിത)



ഇഷ്ടത്തോടു ഞാന്‍ നട്ട ആ വിത്തിതാ
സ്രിഷ്ടികര്‍ത്താവിനിഷ്ടാല്‍ മുളച്ചിതു
നഷ്ടമാക്കാന്‍ മടിച്ചിട്ടു ദൈവവും
വ്രിഷ്ടികൊണ്ടു മരമാക്കിമാറ്റുന്നു
വന്‍മരത്തിന്ടെ പുഷ്ടിയില്‍ നോട്ടങ്ങള്‍
കഷ്ടകാലത്തിന്‍ ഗോഷ്ടീകള്‍ കാട്ടിനാന്‍
ചിട്ടയോടു ഞാന്‍ നട്ടുവളര്‍ത്തിയ
നിഷ്ടയോടു വളര്‍ന്നയീ വ്രിക്ഷത്തെ
തുട്ടുകള്‍ തന്‍കിലുക്കമാമൊന്നുകൊണ്ടു
വെട്ടിയിട്ടിട്ടു വില്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍
തട്ടുകൊണ്ടുഞാന്‍ വീണിതു ദൈവമെ
വെട്ടിയിട്ടതടീയുമീദേഹവും
ഒട്ടുഭാഗവും കഷ്ടത പേറുന്നു
വേഷ്ടിയൊന്നു മുറുക്കുവാന്‍ പോലുമീ
വേട്ടപണ്ണിനെ ആശ്രയിച്ചീടുന്നു
ഗോഷ്ടികാട്ടുന്നു ചുറ്റിലും നിപ്പവര്‍
നഷ്ടമാകുന്നെന്‍ പുഷ്ടിയും നിഷ്ടയും

1 comment: