വാളുചരിതം (നര്‍മ്മം )

കുഞ്ഞുന്നാളില്‍ ഒരു വാളെ എനിക്കറീയാമയിരുന്നുള്ളു, അപ്പൂപ്പന്‍ പ്രത്യേക പൂജകളും വെള്ളം കുടിയും മറ്റുമുള്ളപ്പോള്‍ പൂജാമുറിയില്‍ നിന്നും പുറത്തെടൂക്കുന്ന സ്വര്‍ണ്ണനിറത്തില്‍ പിടിയുള്ള എടുത്താല്‍ പൊങ്ങാത്ത ആ വാള്‍ .


സ്കൂളും കോളേജും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു പ്രേമനൈരാശ്യത്താല്‍ ഡില്ലിക്കു വണ്ടികയറാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. കണ്ണനും രാജേഷും പാര്‍ട്ടി എന്നു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഷെയിക്കന്‍ തന്നെ ശരണം എന്നു കരുതി ഓരോ ഗ്ലാസ് വാറ്റു വാങ്ങാന്‍ പമ്പുവെച്ചിരുന്ന ആഷെഡ്ഡിലേക്കു കയറുമ്പോള്‍ കൈയ്യിലുള്ള 200 രൂപയില്‍ കാര്യങ്ങള്‍ തീരണെ എന്നേ കരുതിയുള്ളു. ഓരോ ഗ്ലാസ് തരുമ്പോള്‍ ഷെയ്ക്കന്‍ സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു, കുഞ്ഞെ ഇതു മറ്റവന്‍ അല്ല സാധനം സ്റ്റ്രോങ്ങ് ആണു എന്നു. ആരു കേള്‍ക്കാന്‍ . ഈരണ്ടു ഗ്ലാസ് അകത്തായപ്പോള്‍ എന്തൊരു ഉന്മേഷം ഓരോന്നുകൂടി കഴിക്കാന്‍ ആര്‍ക്കും ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടായില്ല. ഞാന്‍ കണ്ണനോടു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു ' കണ്ണാ നാളെ എര്‍ണാകുളത്തു നിന്നുമാണു എന്ടെ ട്രയിന്‍ , നീയും രാജേഷും കൂടെ വരണം ' 'ഓക്കെ' എന്നു പറഞ്ഞു എല്ലാവരും പിരിഞ്ഞു. ടോര്‍ച്ചില്ലാത്തതിനാല്‍ കണ്ണനെ ഞാന്‍ മുള്ളുവേലികടത്തി(എന്നാണോര്‍ മ്മ) അവന്ടെ വീട്ടിലേക്കു വിട്ടു. രാജേഷിനെ പടയണി കളരിയുടെ അടുത്തും കൊണ്ടുവിട്ടു. ഞാനും പാമ്പായി ഒരുവിധം മാളത്തില്‍ എത്തി. രാവിലെ കുളിച്ച് പുതുക്കുളങ്ങര ദേവിയെ തൊഴുതു ഇവിടെ ചെയ്ത പാപങ്ങളുടെ പലിശപോലും അടക്കാനില്ല പൊറുക്കണെ എന്നു പറഞ്ഞു, ഒപ്പം അന്യനാട്ടില്‍ ഒരു ചെറിയ സപ്പോര്‍ട്ടു തരണെ എന്നും പ്രാര്‍ദ്ധിച്ചു തിരിച്ചു വീട്ടില്‍ എത്തി. അഛനും അമ്മയും എനിക്കു കൊണ്ടുപോകാന്‍ അച്ചാര്‍ സമ്മന്തിപ്പൊടി പിന്നെ കുറെ എന്തൊക്കെയൊ പൊടികള്‍ ഒക്കെ തയ്യറാക്കി വെച്ചിരിക്കുന്നു. 10 മണിയായിട്ടും പറഞ്ഞ രണ്ടു വ്യക്തികളും എത്തിച്ചേര്‍ന്നില്ല. ആദ്യം ഞാന്‍ കണ്ണനെ തിരക്കിപ്പോയി. അവന്‍ വീട്ടില്‍ എത്തിയിട്ടില്ലപോലും , തുളസിചേച്ചി അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്ടെ ഉള്ളൊന്നു പിടഞ്ഞു, ഈശ്വര ഇന്നലെ അവനെ ഞാന്‍ കൊണ്ടൂവിട്ടതാണല്ലൊ, "എടാ മോനെ നിന്ടടുത്തോട്ടാണല്ലൊ അവന്‍ ഇന്നലെ പോയതു, പിന്നെവിടെ പോകാനാണു" എന്ന തുളസിച്ചേച്ചിയുടെ വാക്കുകള്‍ എന്നെ ഒന്നു ഭയപ്പെടുത്താതിരുന്നില്ല. ഞാന്‍ ഒന്നും പറയാതെ ആ മുള്ളുവേലി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു, അല്ല ഓടി. അതാ നാണുവും മറ്റാരൊക്കെയൊ അവിടെ കൂടിനില്‍ ക്കുന്നു, ആരോ പറയുന്നു ഒരു പാമ്പു വാളുവെച്ചുകിടക്കുന്നു എന്നു. ഞാന്‍ ഒന്നു നോക്കി, അതവന്‍ തന്നെ, കണ്ണന്‍ പാമ്പു വാളില്‍ കുളിച്ചുറങ്ങുന്നു. ഒരുവിധം അവനെ പൊക്കി വീട്ടില്‍ എത്തിച്ചു, എല്ലാവരും പരിഭ്രമിച്ചു എങ്കിലും കള്ളുകുടിയില്‍ ബിരുദം എടുത്ത അവന്ടെ അഛന്‍ കരുണന്‍ ചേട്ടന്ടെ ഒറ്റമൂലിപ്രയോഗം അവനെ ഉഷാറക്കി(തൈരു കുടിപ്പിച്ചു, അല്ലാതെന്തു ഒറ്റമൂലി). ഇനിയും ഇവനെം കൊണ്ടു പോയാല്‍ നാളെ വേറെ ടിക്കറ്റ് എടുക്കണ്ടിവരും ദില്ലിക്കുപോകാന്‍ എന്ന വിചാരം അവനെ ഉപേക്ഷിച്ചു രാജേഷിനെ തിരഞ്ഞു പോകാന്‍ എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. അവിടുത്തെ സ്തിതി ഇത്ര ശോചനീയം അല്ലായിരുന്നു. ചൂലുമായി നില്‍ക്കുന്ന ദാക്ഷായണിചേച്ചിയെ കണ്ടപ്പോഴെ എനിക്കു മനസിലായി ഇതു രാജേഷിന്ടെ എന്തൊ കലാപരിപാടിയുടെ പ്രകോപനം ആണു എന്നു. മോനെ ചായ എടുക്കട്ടെ എന്നു സ്നേഹത്തൊടു ചോദിച്ചിരുന്ന ആ അമ്മ എന്നെ പറയാന്‍ വാക്കുകള്‍ കിട്ടാതെ വിഷമിക്കുന്ന കണ്ടപ്പോള്‍ ഹെര്‍മ്മന്‍ ഗുണ്ടര്‍ ട്ടിന്ടെ ഒരു നിഘണ്ടു കൂടി കൊണ്ടുവരണ്ടതാരുന്നു എന്നു ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കാതിരുന്നില്ല. വിശദമായി ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ഒന്നു മനസിലായി, രാജേഷ് എന്ന മഹാനും ഇന്നാണു വീടെത്തിയതു ക്ഷമിക്കണം വീടെത്തിച്ചതു. തലേന്നു പടയണീ കളരിയുടെ അടുത്തെത്തിച്ചു എന്നു ഞാന്‍ പറഞ്ഞിരുന്നുവല്ലൊ, അവിടെത്തന്നെ ആ പാമ്പു സുഖമായുറങ്ങി. രാവിലെ കളരിയില്‍ തൂത്തുവാരാന്‍ വന്ന ദാക്ഷായണിചേച്ചി വാളില്‍ കുളിച്ച മോനെ കണ്ടു ഇവനെ മാടനടിച്ചോ ഭഗവതീ എന്നു നെഞ്ചത്തടിച്ചു കരയുന്ന കേട്ടു , വാറ്റില്‍ ബിരുദാനന്തര ബിരുദമെടുത്ത രാമചന്ദ്ര പണിക്കര്‍ സ്വന്തം മോനെ തന്തക്കുവിളിച്ചുകൊണ്ടുഎന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞതു ഷേക്കന്ടെ ഷോക്കില്‍ കിടന്ന രാജേഷ് അറിഞ്ഞതേ ഇല്ല. എന്തായാലും  ഇനി ഒറ്റക്കു പോകാം എന്നു കരുതി എല്ലാം ഭദ്രമായി കെട്ടിയപ്പോള്‍ ഒരു മാന്യ വ്യക്തി ഒരു ചെറിയ ചക്കയുമായി അവിടെയെത്തി, ഇന്നുവരെ എന്നെ കണ്ടാല്‍ ചിരിക്കാന്‍ പോലും മടീക്കുന്ന ആ വ്യക്തി എലി പുന്നെല്ലു കണ്ടപോലെ ചിരിക്കുന്നകണ്ടപ്പോള്‍ ഞാന്‍ കരുതി ഈ ശല്യം പോകുന്നതിലുള്ള ആശ്വാസം കൊണ്ടാണു എന്നു (ഞാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന്ടെ മോളെ മറ്റൊരുവിചാരത്തില്‍ നോക്കിയിട്ടില്ല കേട്ടോ, അതാരൊ പറഞ്ഞുണ്ടാക്കിയതാണു) ചക്ക താങ്ങിയുള്ള ആ നില്‍ പ്പു കണ്ടപ്പോള്‍ അമ്മ പറഞ്ഞു 'കൊച്ചാട്ടാ ചക്ക ഇവിടെ ഇഷ്ടം പോലെ ഉണ്ട് എന്തിന വെറുതെ കൊണ്ടുവന്നതു' അതിന്ടെ മറൂപടി കേട്ട ഞാന്‍ ഞെട്ടിപ്പോയി, ചക്ക അങ്ങേരുടെ മോനു ദില്ലിയില്‍ കൊടുത്തുവിടാന്‍ ആണു പോലും , ഞാന്‍ ആദ്യമായി പോകുവല്ലെ സാധനം ഒന്നും കാണില്ലല്ലോ അതുകൊണ്ടിതുക്കുടി കൊണ്ടൂപോകാന്‍ ബുദ്ധുമുട്ടില്ലല്ലൊ എന്ന് ആ മാന്യന്‍ പറഞ്ഞുതീരും മുന്‍പു അഛന്‍ ഇടപെട്ടു, പറഞ്ഞ ചിലവാക്കുകള്‍ മാന്യ വായനക്കാര്‍ക്കു വിഷമം ഉണ്ടാക്കും എന്നു കരുതി ഞാന്‍ ഒഴിവാക്കുന്നു. എന്തായാലും ചക്കയില്ലാതെതന്നെ ഞാന്‍ യാത്ര തിരിച്ചു. പറയാന്‍ മറന്നു കണ്ണന്‍ ഉഷാറായി എത്തിച്ചേര്‍ന്നു. എര്‍ ണാകുളത്തു മം ഗളയില്‍ കയറി തനിക്കുള്ള സീറ്റില്‍ ഇരുന്നപ്പോള്‍ കണ്ണന്‍ സ്നേഹത്തോടെ ഒരു പൊതി എനിക്കു തന്നു, ഞാന്‍ ചോദിച്ചു 'എന്താ കണ്ണാ ഇതു' അവന്‍ വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു ഷേക്കനോടു മേടിച്ചതാ, അരക്കുപ്പിയേ ഉള്ളു എന്നു, നിനക്കു വഴിയില്‍ ഉപകരിക്കും !! ഞാന്‍ കണ്ണുതള്ളി ഇരുന്നുപോയി